کاکتوس

اورائوسرئوس

کاکتوس اورائوسرئوس OREOCEREUS

رویشگاه  این کاکتوس شمال آرژانتین، جنوب پرو، بولیوی و شما شیلی می باشد. بدنۀ اصلی آن استونه ای شکل با بلندی 6/0 تا 3 متر و قطر 8 تا 20 سانتیمتر و در رأس گنبدی مانند است، به رنگ سبز تیره با توانایی شاخه زدایی فروان و 8 تا 25 شیار مسطح به پهنای 5/2 سانتیمتر می باشد. همچنین تنۀ اصلی پوشیده از خارهی زرد،پرتقالی، قرمز و قهوه ای است. هر آرئول 8 تا 16 خار شعاعی مستقیم یا منحنی شکل به درازای 5/1 سانتیمت و 1 تا 4 خار مرکزی به طول 4 تا 15 سانتیمتر دارد. گلها به صورت منفرد در رنگهای صورتی، سرخ و ارغوانی در نزدیکی انتهای ساقه یا دمگل قطور و فلس دار به بلندی 11 تا 12 سانتیمتر و پهنای 5 تا 9 سانتیمتر هستند. فصل گلدهی آنها تا میانه تا پایان تابستان است. گلبرگها خوشرنگ، یکدست، نیمه باز و پرچمها سرخ با بساکهای کوچک و زرد، کلاله شاخه ای و صورتی که در پایان تابستان به گل می نشینند. میوه ها کوچک همراه با شیارهای ریز، گرد و خالی به رنگ نارنجی مایل به زرد می باشند. بذر آن کوتاه و شب کلاهی مانند و به رنگ سیاه مات است. ازدیاد اورئوسرئوس از طریق قلمۀ ساقۀ آنها و با کاشت بذر به خوبی در گلخانه انجام پذیر می باشد.

نگهداری اورئوسرئوسها در همۀ فصلها به نور زیاد نیاز داشته و چنانچه مقدور است در فصل گرما باید بیرون از گلخانه و فضای سرپوشیده نگهداری شوند ولی با نگهداری در نور مستقیم آفتاب، موها و خارهای طبیعی و زیبایی خود را به خوبی آشکار خواهند ساخت. هرگاه نور تنها از یکسو به آنها تابیده شود به سوی نور کشیده شده و از آنجا که ستونی هستند خمیده می گردند. از این رو چنانچه شمار آنها اندک می باشد، بهتر است در همان جایگاه خود هر چندگاه یکبار جابجایی گلدانها انجام پذیرد تا نور بگونه ای یکنواخت به پیرامون گیاه برسد. بذر اورئوکاکتوسها درشت بوده و به آسانی کشت می شوند. از آنجا که اورئوسرئوسها  در سنین بالا و در بلندی مناسب گلدهی را آغاز می نمایند امروزه در ایران بذر گیری از آن مقدور نیست و تنها تولیدکنندگان این رشته، کشت بذر را انجام داده و سپس تکثیر به وسیله برش دادن مقطعی و بهره گیری از جوانه هایی جانبی انجام می گیرد. دو گونه از اورئوسرئوسها، موهای بلند درخشنده و بسیار زیبایی دارند و هنگامی که در برابر نور طبیعی گذارده می شوند زیبایی جذابیت آنان دو چندان می گردد عبارتند از:

(O-hendriksenianus   var.densilanatus , O, neocellsianus)

اين دو گونه به آبیاری مناسبی از فصل بهار تا پائیز دارند و در فصل زمستان آب چندانی را خواستار نیستد و در برابر دمای زیر صفر نیز پایداری نشان می دهند البته گونه های مختلف مقاومتشان در دماهای زیر صفر متفاوت است.

از دیگرگونه های شناخته شده و رایج در میان کلسیونرها می توان به گونه های زیر اشاره  نمود

O.fossulatus,   O. maximus,   O .neocellsianus, O.trollii,   O. variicolor.