JO WhatsApp Contact Button

گیاه پزشکی

هرس به شکل محور آزاد درخت گردو

هرس به شکل محور آزاد درخت گردو

هرس به شکل محور آزاد نهال گردو

به عقیدۀ کارشناسان، سیستم محور مرکزی برای پرورش درخت سیب بهتر است تا برای درخت گردو.

در پایان شکل دهی گردو با سیستم محور مرکزی (حدود 6 سالگی)، درخت با 15 تا 20 بازوی میوه دهنده و ضعیف به شکل درخت کاجی در می آید که شاخه های اضافی آن حذف و به حدی می رسند که تعداد آنها از 20 به 8 تا 10 بازو کاهش می یابد.

فاصلۀ کاشت. فاصله کاشت در شکل آزاد مانند محور غیرآزاد برای هارتلی 9×9 متر؛ برای لارا 9×6، 8×8، 8×7، 8×6 متر، و برای پدرو 8×6، 5/7×5/7 و و 7×7 متر است.

یادآوری می شود که تربیت درخت گردو به شکل محور آزاد را می توان به سیستم پرچین میوه با تراکم بیشتر، یعنی به فاصله 7×5/3 یا 8×4 متر نیز هرس کرد.

هرس سال اول. در هرس سال اول نهال گردو در هنگام کاشت به ارتفاع 10 تا 30 سانتیمتر از سطح خاک و از بالای جوانه بیرونی (مخالف جهت وزش باد) هرس می شود و مراقبتهای فصلی آن در طول فصل، مانند شکل هرس غیرآزاد است.

هرس سال دوم. هرس سال دوم شامل هرس زمستانه و هرس تابستانه است.

هرس زمستانه. هرس زمستانه محور آزاد در سال دوم مانند هرس غیرآزاد پیچیده نیست و کم زحمت است، زیرا محور مرکزی بدون هیچ دخالتی آزاد و رها می شود تا به رشد (قوی یا ضعیف) ادامه دهد، حتی اگر چوب آن به حد بلوغ نرسیده یعنی خشبی نشده باشد.

بدیهی است که در مناطق خشک و در ارتفاعات بالا، جوانه ها دیرتر از نواحی نیمه معتدل و کم ارتفاع باز می شوند و در نتیجه چوب نهال نیز دیرتر به بلوغ می رسد.

هرس تابستانه. قبل از هر چیز باید میوه هایی که احتمالا روی نوک محور مرکزی روییده اند در اردیبهشت ماه چیده شوند و نوک شاخه هایی که در 20 تا 30 سانتیمتری قسمت پایینی محور به طول 20 تا 30 سانتیمتر رسیده اند هرس سبز شوند.

در ضمن به منظور تسریع جریان شیرۀ گیاهی به قسمتهای بالایی محور اصلی، شاخه های پایینی نباید خیلی زود هرس سبز شوند، زیرا نرکها و شاخه ها بیشتر در قسمت پایینی ساقه متمرکز می شوند و طبعاً گرایش به قاعده ای شدن دارند.

هرس سبز پیش از وقت شاخه ها نیز قطعاً سبب رشد طولی محور مرکزی و مانع رشد عرضی و قطری آن می شود و در نتیجه شاخه های قطور جانبی را سرکوب خواهد کرد.

شاخه های جانبی دارای زاویه های تنگ و بسته نیز هرس سبز می شوند

هرس سال سوم. هرس سال سوم شامل هرس زمستانه و هرس تابستانه است.

هرس زمستانه. محور مرکزی دست نخورده می ماند و شاخه های جانبی که تا 70 سانتیمتری سطح زمین قرار دارند و حتی شاخه هایی که در یک سوم از قسمت بالایی محور قرار گرفته اند، و همچنین شاخه های بسیار قوی با زاویه تنگ، همه حذف می شوند. بقیه شاخه ها هرس نمی شوند.

هرس تابستانه. هرس سبز و تابستانه در سال سوم انجام نمی شود، ولی میوه های روی نوک محور مرکزی، مثل سال دوم، حتماً چیده می شوند و شاخه های بد جا که رقیب رشد محور اصلی اند از بین برده می شوند.

هرس سال چهارم. عیناً مانند هرس سال سوم است.

هرس به شکل محور آزاد عیبها و مزیتهایی دارد.

مزیتها. شکل آزاد زودتر به بار می نشیند و کیفیت بار آن در سالهای اول بهتر از میوه های شکل غیرآزاد است و ترکیب درخت در نهایت به شکل پرچین میوه در می آید که در نتیجه برای هرس مکانیکی بسیار سازگار خواهد شد.

عیبها. عیبهای محور آزاد به شرح زیر است.

ـ محور آزاد نسبت به عوارض اقلیمی، بخصوص نسبت به کمبود عملیات زراعی و به زراعی حساس تر از محور غیرآزاد است.

ـ اگر رشد محور آزاد در معرض تهدید یخبندان و تگرگ و خاک و واریتۀ فقیر و ضعیف قرار بگیرد شکل دهی درخت به نحو مطلوب دشوار می شود.

انجام ندادن هرس سبز تابستانه از سال سوم به بعد تفرق قدرت محور مرکزی را نسبت به رشد شاخه های جانبی متزلزل می سازد.

ـ شاخه های جانبی بر اثر انجام ندادن هرس زیر بار میوه به سادگی خم می شوند و شاخه های پایینی احتمالاً مزاحم عملیات زراعی می شوند.