JO WhatsApp Contact Button

کاکتوس

پرسکیا

کاکتوس پرسکیا PERESKIA

پرسکیاها بومی پهنه های گرم آمریکای مرکزی، شمال آرژانتین، پاراگوئه، فلوریدا و پرو و غرب هندوستان هستند و نام علمی آن از نام باغبان فرانسوی N.C.F pieresc (۱۵۸۰  -۱6۳۷م) گرفته شده است. این دسته از کاکتوسها از دیدگاه پیکر ظاهری با دیگر کاکتوسها، شکل متفاوت داشته و رویهمرفته بدنۀ آنها گوشتی نیست. در این جنس، کاکتوسها به شکل درخت و درختچه های انبوه با شاخه های بالا رونده دیده می شوند و بیشتر برگهایی عادی و همانند گل کاغذی دارند. گلها فنجانی شکل منفرد یا مجتمع می باشند و در گروههای سه یا چهار تایی از یک آرئول در میانۀ  تابستان آشکار می شوند و باید گفت شبیه بوته های بالارونده می باشند ولی قطر گلها بین ۱ تا ۵ سانتیمتر و رنگ آنها از سفید، لیمویی، ارغوانی و سرخ در گونه های مختلف، دگرگونی دارند. میوۀ پرسکیاها کروی به قطر ۲ تا ۵ سانتیمتر به رنگ زرد که هنگام رسیدن سرخ رنگ می شوند. کاکتوس پرسکیا با این که دارای ساقه راست و ایستایی نیست با این همه پایه خوبی برای دیگر کاکتوسها به شمار می رود ولی تا امروز در ایران کمتر روی آن کار شده است. گلهای این گیاه بیشتر، کم پر و درشت است و بذرهای پرسکیا کم و بیش بسیار ریز دارای پوششی نازک، لطیف و رنگ تیره می باشند. ساقه ها بسیار پر شاخه و منشعب و دارای آرائول ریز و با دسته ای از خار همراه است. برخی خارها کوتاه و برخی بلندند و بلندی آنها از ۲ تا 9 سانتیمتر متغیر بوده همچنین در اشکال منحنی و مستقیم و در رنگهای کرم تا قهوه ای تیره دیده میشوند. در هنگام پیوند زدن پایه بسیار مناسبی برای زیگو کاکتوسها (Zygocactus) می باشند.

 پرسکیاها در کشورهای مکزیک و آرژانتین شمالی به جای پرچین در کشتزارها کاربرد خوبی دارند. در سالهای اخیر کارشناسان پس از بررسی ها و مطالعه بیشتر، ترکیب تخمدان این جنس را به دو بخش تقسیم نمودند و گونه های تازه تری را در کاکتوس پرسکیاها شناسایی و در جنس ردو کاکتوس    Rhodocactusجای داده اند.

  یکی از گونه های نامی آن P.acuteata است که از سه سده پیش در اروپا کشت داده می شده، درختچه ای است که از روزهای نخست رشد خود به صورت راست و ایستا می باشد ولی هنگامی که شاخۀ آن بلند می شود به تکیه گاه نیاز خواهد داشت. پرسکیا برای زیست، از دیگر کاکتوسها به رطوبت بیشتری نیاز داشته همچنین اندازه هوموس خاک آن نیز باید نسبت به دیگر کاکتوسها بیشتر باشد. در پهنه های شمالی ایراان جایگاه خوبی برای زیست، آن به شمار می رود. ازدیاد آن از طریق کشت بذر انجام می شود. ولی در ایران بیشتر از راه قلمه تکثیر شده و در زمستان نگهداری آن تا اندازهای به جای گرمتر نیاز دارد تا از خزان شدن برگها جلوگیری شود دیگر گونه های معروف پرسکیا شامل:

P.aculeata , P.bahlensis , P.blco , P. grandiflora P. moorei , P. pilitache , P.rotundifolia P. vargasil , P.velutina.